Przybornik samokojenia (2)

Gdy uczymy się regulować emocje, często zaczynamy od ciała - to ono jako pierwsze reaguje na stres i napięcie. Ale ciało i umysł są nierozerwalnie połączone. To, co mówimy do siebie w myślach, jakie obrazy przywołujemy, jakie przekonania w sobie nosimy - również może uspokajać… albo podtrzymywać stan zagrożenia.

‍

Dlatego w procesie zdrowienia - szczególnie po doświadczeniach traumy - potrzebujemy uczyć się nie tylko jak się uziemiać, ale też jak być dla siebie dobrym, łagodnym towarzyszem od środka.

Dziś chcę zaprosić Cię do technik, które sięgają głębiej - do wewnętrznego świata myśli, obrazów i przekonań.
One również mają ogromny wpływ na to, czy potrafimy się ukoić.

‍

Rozmawiaj ze sobą czule

Zwróć uwagę na to, jak do siebie mówisz.
Gdy pojawia się lęk, smutek czy złość - nie krytykuj się. Pomyśl, co powiedziałabyś bliskiej osobie w takiej sytuacji. Teraz powiedz to sobie:

Jest trudno, ale jestem przy Tobie.
Masz prawo się tak czuć.
Zrobiłaś dziś coś dobrego - widzę to.

Jeśli pojawią się głosy wewnętrznej krytyki – zauważ je i przekieruj uwagę na to, co Cię wzmacnia: pochwała, dobre wspomnienie, wdzięczność.

‍

Wizualizacja bezpiecznego miejsca

Zamknij oczy. Wyobraź sobie miejsce, które daje Ci spokój - realne lub całkowicie stworzone przez Twoją wyobraźnię.
Poczuj zapachy, temperaturę powietrza, faktury. W tej praktyce chodzi o to, by Twój mózg uwierzył, że tam jesteś - i dał sygnał ciału, że można się rozluźnić.

‍

Tapping (EFT) - technika opukiwania

To delikatne opukiwanie palcami punktów na ciele (np. twarzy, dłoni), połączone z afirmacjami.
Badania pokazują, że tapping redukuje stres, poprawia nastrój, obniża poziom kortyzolu.
Spróbuj - wiele filmików znajdziesz na YouTube. Technika jest prosta i można ją stosować samodzielnie.

‍

Inne kojące aktywności

- Spacer - niezależnie od pogody.
- Kontakt ze zwierzęciem.
- Taniec, muzyka, gra na instrumencie.
- Pisanie w pamiętniku.
- Ciepła kąpiel lub relaksujący prysznic.

To codzienne czynności, które mogą być Twoim rytuałem troski o siebie.

‍

Być może zauważyłaś, że samokojenie nie polega na „pozbyciu się” emocji, ale raczej na stopniowym oswajaniu się z nimi.

Co warto zapamiętać?

- Samokojenie to umiejętność, której można się nauczyć i którą można trenować.
- Ciało i umysł współpracują - dlatego warto korzystać z obu dróg: fizycznej i poznawczej.
- Praktykuj, gdy jest spokojnie - wtedy łatwiej będzie sięgnąć po te techniki w stresie.
- Nie wszystko zadziała od razu - wybierz to, co najbardziej z Tobą rezonuje.

‍

Propozycja: codzienny rytuał samokojenia (5 minut)

To może być Twój mini-rytuał na początek lub koniec dnia. Albo moment zatrzymania w środku chaosu.

1. Połóż dłoń na sercu. Weź 3 spokojne oddechy z wydłużonym wydechem.
2. Zauważ, co czujesz. Nie oceniaj, po prostu nazwij: czuję napięcie, czuję zmęczenie, czuję niepokój.
3. Zrób coś łagodnego: otul się kocem, wypij coś ciepłego, przygaś światło.
4. Powiedz do siebie coś dobrego: Jestem tu dla siebie. / Robię, co mogę.
5. Zamknij oczy i wyobraź sobie bezpieczne miejsce. Oddychaj przez chwilę w tym obrazie.

‍

Z życzliwością,

Kasia